ساده مثل زندگی

این روزها مدام احساس می کنم که نرودا این شعر رابرای من و این روزهایم سروده:

به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر سفر نکنی, اگر کتاب نخوانی,

اگر به اصوات گوش ندهی,

اگر از خودت قدردانی نکنی.

به آرامی آغاز به مردن می کنی

زمانی که خودباوری را در خودت بکشی,

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند

به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر برده عادات خود شوی,

اگر همیشه از یک راه تکراری بروی

اگر روزمرگی را تغییر ندهی,

اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی,

یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر از شور و حرارت, از احساسات سرکش,

و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا می دارند

و ضربان قلبت را تندتر می کنند, دوری کنی...

تو به آرامی آغاز به مردن می کنی

اگر هنگامی که با شغلت, یا عشقت شاد نیستی, آن را عوض نکنی,

اگر برای مطمءن در نا مطمءن خطر نکنی,

اگر ورای رویاها نروی,

اگر به خودت اجازه ندهی

که حداقل یک بار در تمام زندگی ات

ورای مصلحت اندیشی بروی...

امروز زندگی کن!

امروز مخاطره کن!

امروز کاری کن!

نگذار که به آرامی بمیری.

شادی را فراموش نکن.

نوشته شده در ۱۳٩٢/۸/۱٥ساعت ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ توسط س. نظرات ()


 Design By : Pichak